به گزارش گروه بین‌الملل عصر قانون: سید عباس عراقچی، وزیر خارجه کشورمان در نشست خلع سلاح سازمان ملل گفت: به دنبال تولید سلاح هسته‌ای نیستیم و سلاح هسته‌ای در رویکرد امنیتی ما جایگاهی ندارد. وزیر خارجه کشورمان افزود: آمریکا تحریم‌هایی غیرقابل توجیه علیه مردم ایران اعمال کرده است. وی گفت: حملات آمریکا به تأسیسات هسته‌ایِ حفاظت‌شده، مصداق "جنایت جنگی" است.   متن کامل سخنرانی وزیر امور خارجه کشورمان به شرح زیر است:    سخنرانی سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در نشست خلع سلاح سازمان ملل متحد: ایران همواره به‌طور مستمر تأکید کرده است که نه در پی ساخت و نه در پی دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای است؛ سلاح‌هایی که مطلقاً جایگاهی در دکترین امنیت ملی ایران ندارند. این موضع ریشه در سیاست دفاعی ما دارد و با حدود و قیود روشن دینی که سلاح‌های کشتار جمعی را ممنوع می‌کند، تقویت شده است. آقای رئیس، توافق‌های پایدار تنها از طریق تعهدات متقابل و متوازن و احترام به حقوق مشروع ملت‌ها قابل تحقق است. معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای به‌صراحت حق ذاتی و غیرقابل سلب همه دولت‌های عضو را برای توسعه، تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هسته‌ای، از جمله غنی‌سازی برای مقاصد صلح‌آمیز، به رسمیت می‌شناسد. این حق ذاتی، غیرقابل مذاکره و از نظر حقوقی الزام‌آور است و نه به ملاحظات سیاسی مشروط می‌شود و نه می‌توان آن را به‌طور خودسرانه معلق یا بازتفسیر کرد. هرگونه تلاش برای سلب این حق، در تعارض بنیادین با نص و روح معاهده است. با وجود پایبندی اثبات‌شده ایران به دیپلماسی و تعامل مبتنی بر حسن نیت، رفتار برخی دولت‌های غربی، به‌ویژه  ایالات متحده امریکا به طور جدی اعتبار روند مذاکرات را تضعیف کرده است. خروج یک‌جانبه ایالات متحده از برنامه جامع اقدام مشترک، در نقض آشکار توافقی که به‌صورت بین‌المللی تأیید شده بود، ضربه‌ای عمیق به اعتماد و ثبات تعهدات چندجانبه وارد کرد. این تصمیم نه‌تنها تعهدات چندجانبه را نادیده گرفت، بلکه پیامدهای اقتصادی و انسانی غیرموجهی را بر مردم ایران تحمیل کرد. نگران‌کننده‌تر از آن، توسل به تجاوز نظامی علیه ایران در ژوئن گذشته، آن هم در میانه مذاکرات بود. چنین اقدامی در تضاد آشکار با اصول بنیادین منشور سازمان ملل متحد و حقوق بین‌الملل، به‌ویژه بند 4 ماده 2 منشور، قرار دارد. ایالات متحده، به‌عنوان یکی از ضامنان معاهده، با تبانی با یک طرف غیرعضو ان پی تی علیه یک دولت عضو، ضربه‌ای جدی به تمامیت، اعتبار و روح ان پی تی وارد کرده است. پیامدهایی که برای همیشه باقی خواهد ماند. حمله به تأسیسات هسته‌ای، جنایت جنگی محسوب می‌شود و خطر انتشار رادیولوژیک، آلودگی بلندمدت زیست‌محیطی و پیامدهای فرامرزی برای کل منطقه را در پی دارد. ناتوانی شورای امنیت و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در محکومیت صریح این حملات، سابقه‌ای خطرناک ایجاد کرده و نشانه‌ای از فرسایش جدی رژیم جهانی عدم اشاعه است. مسئولیت این اعمال غیرقانونی صرفاً متوجه عاملان مستقیم نیست؛ دولت‌هایی که حمایت سیاسی، نظامی یا اطلاعاتی ارائه کرده‌اند، بر اساس حقوق بین‌الملل در قبال معاونت و مشارکت در اعمال متخلفانه بین‌المللی مسئولیت دارند. محکومیت گزینشی و استانداردهای دوگانه، اعتبار هنجارها و نهادهای بین‌المللی را به‌شدت تضعیف می‌کند. سکوت در برابر چنین نقض‌هایی بی‌طرفی نیست؛ بلکه رضایت ضمنی است. در حالی که ایالات متحده و برخی کشورهای اروپایی تهدیدهای رژیم اسرائیل علیه صلح و امنیت بین‌المللی، از جمله توانمندی‌های هسته‌ای آن، را نادیده می‌گیرند، همچنان برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران را تهدیدی علیه صلح و امنیت بین‌المللی معرفی می‌کنند. رژیم اسرائیل طی هشت دهه گذشته مرتکب فجیع‌ترین جنایات شده و متأسفانه از مصونیت کامل برخوردار بوده است. در کمتر از دو سال، به هفت کشور منطقه حمله کرده و بیش از 70 هزار نفر در غزه در چارچوب یک نسل‌کشی استعماری قتل‌عام شده‌اند. هیچ جنایتی نیست که مرتکب نشده و هیچ خط قرمزی نیست که از آن عبور نکرده باشد. آقای رئیس، ایالات متحده و برخی دولت‌های اروپایی بر اعمال تحریم‌های غیرقانونی، تهدیدهای نظامی، نمایش قدرت و حتی اشاره‌های صریح به احتمال استفاده از زور، از جمله استقرار گسترده نیروهای نظامی در منطقه، اصرار دارند. این اقدامات نقض مستمر ممنوعیت تهدید یا توسل به زور مندرج در بند 4 ماده 2 منشور سازمان ملل متحد است و باید فوراً و بدون قید و شرط متوقف شود. ایران همواره بر تعهد خود به همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در چارچوب تعهدات قانونی‌اش تأکید کرده است. ایران از اعضای مؤسس آژانس و از دولت‌های عضو NPT است. برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران تحت تدابیر نظارتی گسترده و بی‌سابقه آژانس قرار داشته و همکاری ما همواره مبتنی بر حرفه‌ای‌گری، شفافیت و احترام به حاکمیت ملی بوده است. ایران معتقد است تعامل سازنده با آژانس باید صرفاً فنی و بی‌طرفانه باقی بماند و از فشارهای سیاسی یا تفسیرهای گزینشی به دور باشد. تداوم همکاری تنها زمانی ممکن است که متقابل، عینی و واقعاً در خدمت اعتمادسازی باشد، نه ابزاری برای اهرم‌سازی سیاسی. در عین حال نباید فراموش کرد که حمله به تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان کاملاً بی‌سابقه است. نه اساسنامه آژانس و نه موافقت‌نامه جامع پادمان، راهنمایی درباره نحوه بازرسی از تأسیساتی که هدف چنین حملاتی قرار گرفته‌اند، ارائه نمی‌کند. بر این اساس، بازرسی از این تأسیسات نیازمند چارچوبی مورد توافق متقابل میان ایران و آژانس است؛ موضوعی که در حال کار روی آن هستیم. در همین چارچوب، دیروز گفت‌وگویی فنی با رافائل گروسی، مدیرکل آژانس، داشتیم و درباره همکاری‌های ایران و آژانس گفت‌وگو کردیم. همچنین نقش آژانس در کمک به دستیابی به توافقی مورد توافق میان ایران و ایالات متحده را بررسی کردیم. ایران به گفت‌وگوی سازنده و تعامل با آژانس برای حل این مسائل فنی و یافتن مسیر توافق‌شده برای بستن شکاف‌های باقی‌مانده ادامه خواهد داد. نمایندگان محترم، ایران همواره آماده ورود به مذاکرات معنادار و نتیجه‌محور بوده است. هر توافق پایدار باید به‌طور کامل حقوق مشروع ایران را به رسمیت بشناسد، منافع ملموس ایجاد کند و در برابر اقدامات یک‌جانبه‌ای که اعتماد و اعتبار را تضعیف می‌کند، مصون باشد. بر اساس این اصول و در نتیجه مساعی جمیله کشورهای دوست منطقه ـ که صمیمانه قدردان آن‌ها هستیم ـ پنجره جدیدی از فرصت گشوده شد و امروز در اینجا در ژنو دور دوم مذاکرات با ایالات متحده برگزار شد. امیدواریم این مذاکرات به راه‌حلی پایدار و مذاکره‌شده منجر شود که منافع طرف‌های ذی‌ربط و کل منطقه را تأمین کند. در عین حال، همان‌گونه که در جریان تجاوز 13 ژوئن 2025 نشان داده شد، ایران کاملاً آماده دفاع از خود در برابر هر تهدید یا اقدام تجاوزکارانه است. پیامدهای هرگونه حمله علیه ایران محدود به مرزهای آن نخواهد بود. در پایان، آقای رئیس، مایلم تأکید کنم که کنفرانس خلع سلاح باید از وضعیت رکود خارج شود و با آغاز مذاکرات درباره یک کنوانسیون جامع سلاح‌های هسته‌ای، به‌عنوان ضرورتی فوری، به مأموریت خود عمل کند. پاسخگویی مجازات‌گر نیست؛ پیشگیرانه است. بی‌عملی در برابر تهدیدهای هسته‌ای، تجاوز و استانداردهای دوگانه، بنیان‌های حقوق بین‌الملل را تضعیف می‌کند. انتخاب پیش روی ما روشن است: یا سلاح‌های هسته‌ای را برمی‌چینیم، یا روزی آن‌ها ما را از میان برخواهند برد. با هم می‌توانیم برای دستیابی به جهانی عاری از سلاح‌های هسته‌ای تلاش کنیم.