گروه بین الملل عصرقانون: محمدعلی حسن نیا گزارشی جدید به ابعاد تازه‌ای از نگرانی پکن درباره گسترش نفوذ اطلاعاتی اسرائیل در ایران پرداخته است؛ موضوعی که از نگاه تحلیل‌گران چینی، صرفاً یک پرونده جاسوسی معمولی نیست، بلکه نشانه‌ای از تغییر ماهیت جنگ‌های مدرن به سمت «نبرد اطلاعاتی و سایبری» است. بر اساس این تحلیل، موساد طی سال‌های اخیر توانسته شبکه‌ای از نفوذ اطلاعاتی در داخل ایران ایجاد کند که شامل دسترسی به داده‌های حساس، همکاری با عناصر داخلی، و حتی تسهیل برخی عملیات‌های دقیق امنیتی بوده است. از نگاه کارشناسان چینی، این مدل عملیات نشان می‌دهد که پیش از هرگونه تقابل نظامی مستقیم، زیرساخت‌های دفاعی و اطلاعاتی یک کشور می‌تواند از درون تضعیف شود. پکن این روند را فقط تهدیدی برای تهران نمی‌داند، بلکه آن را بخشی از الگوی گسترده‌تر رقابت‌های اطلاعاتی میان قدرت‌ها ارزیابی می‌کند؛ الگویی که می‌تواند ثبات منطقه‌ای را تحت تأثیر قرار دهد. ایران برای چین یک شریک راهبردی در حوزه انرژی، ترانزیت و ابتکار کمربند و راه محسوب می‌شود و هرگونه بی‌ثباتی امنیتی در این کشور، به‌طور غیرمستقیم بر منافع اقتصادی و ژئوپلیتیک پکن اثر می‌گذارد. تحلیل‌گران چینی معتقدند آنچه امروز در ایران رخ می‌دهد، می‌تواند فردا در سایر کشورها نیز تکرار شود؛ به همین دلیل پکن به دنبال تقویت همکاری‌های امنیتی و سایبری با تهران است. این همکاری‌ها شامل تبادل تجربه در حوزه مقابله با نفوذ اطلاعاتی، ارتقای سامانه‌های دفاع سایبری و افزایش هماهنگی‌های امنیتی می‌شود. در پاسخ به این تهدیدِ ادراک‌شده، پکن تلاش داشته تا رویکردهای چندجانبه و امنیتی را با تهران تقویت کند. این اقدامات شامل افزایش همکاری‌های فنی و اطلاعاتی با ایران، به‌ویژه در زمینه‌های امنیت سایبری، دفاع شبکه‌ای، و تقویت سامانه‌های پدافند هوایی و راداری است تا از نفوذ خارجی جلوگیری شود. در مجموع، پیام اصلی گزارش این است که رقابت میان قدرت‌ها وارد مرحله‌ای شده که «داده، نفوذ و شبکه‌های داخلی» به اندازه تسلیحات نظامی اهمیت یافته‌اند؛ و چین نمی‌خواهد در معادله جدید، یکی از شرکای کلیدی‌اش در منطقه، بدون پشتیبانی باقی بماند.