گروه بین الملل عصرقانون: محمدعلی حسن نیا: در پی توقف مذاکرات، فضای سیاسی و امنیتی منطقه وارد مرحله‌ای حساس و پرابهام شده است؛ مرحله‌ای که نه‌تنها آینده روابط بازیگران اصلی را تعیین می‌کند، بلکه می‌تواند معادلات ژئوپلیتیکی خاورمیانه را نیز دستخوش تغییرات جدی کند. گزارش اخیر به بررسی سه سناریوی محتمل پس از این بن‌بست می‌پردازد؛ سناریوهایی که هرکدام پیامدهای متفاوتی برای ثبات یا بی‌ثباتی منطقه دارند. سناریوی اول: تداوم وضعیت «نه جنگ، نه توافق» در این سناریو، طرف‌ها بدون دستیابی به توافق نهایی، از تشدید تنش نیز پرهیز می‌کنند. وضعیت فعلی به نوعی مدیریت بحران تبدیل می‌شود؛ به این معنا که مذاکرات به‌صورت غیرمستقیم یا مقطعی ادامه پیدا می‌کند، اما هیچ پیشرفت جدی حاصل نمی‌شود. در این شرایط، فشارهای سیاسی و اقتصادی همچنان پابرجا می‌ماند و هر طرف تلاش می‌کند با ابزارهای خود، موازنه را به نفع خود تغییر دهد. این وضعیت اگرچه از وقوع جنگ جلوگیری می‌کند، اما در بلندمدت می‌تواند به فرسایش منابع و افزایش بی‌اعتمادی منجر شود. سناریوی دوم: تشدید تنش و حرکت به سمت درگیری محدود اگر مسیر دیپلماسی کاملاً مسدود شود، احتمال افزایش تنش‌های میدانی وجود دارد. این تنش‌ها ممکن است به شکل درگیری‌های محدود، حملات هدفمند یا افزایش فعالیت‌های نظامی در مناطق حساس بروز پیدا کند. در این چارچوب، هرگونه خطای محاسباتی می‌تواند به سرعت وضعیت را از کنترل خارج کند. درگیری محدود، اگرچه به جنگی فراگیر تبدیل نشود، اما می‌تواند هزینه‌های اقتصادی و امنیتی سنگینی برای همه طرف‌ها به همراه داشته باشد و حتی پای بازیگران جدیدی را به میدان باز کند. سناریوی سوم: بازگشت به میز مذاکره با شرایط جدید سناریوی سوم، بازگشت به مسیر دیپلماسی است، اما نه لزوماً با همان چارچوب و شروط قبلی. در این حالت، طرف‌ها ممکن است تحت فشارهای داخلی و خارجی، به سمت توافقی جدید با امتیازات متقابل حرکت کنند. این توافق می‌تواند موقت یا مرحله‌ای باشد و هدف آن کاهش تنش و خرید زمان برای حل‌وفصل مسائل پیچیده‌تر در آینده است. با این حال، تحقق این سناریو نیازمند اراده سیاسی قوی و اعتمادسازی متقابل است؛ امری که در شرایط فعلی چندان آسان به نظر نمی‌رسد. در مجموع، بن‌بست مذاکرات نه پایان مسیر، بلکه آغاز مرحله‌ای پیچیده‌تر از رقابت و تعامل است. هر یک از این سه سناریو می‌تواند بسته به تحولات میدانی و تصمیمات سیاسی، به واقعیت تبدیل شود. آنچه مسلم است، این‌که آینده منطقه بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات حساس و گاه لحظه‌ای بازیگران کلیدی گره خورده است؛ تصمیماتی که می‌توانند میان ثبات شکننده و بی‌ثباتی گسترده، یکی را رقم بزنند.