پس از آغاز درگیری نظامی مستقیم میان ایالات متحده و ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، نظرسنجی‌ها از افت سریع و قابل‌توجه محبوبیت حزب جمهوری‌خواه خبر می‌دهند. این کاهش در بازه‌ای کوتاه (حدود ۶ تا ۷ هفته) رخ داده و از دید برخی تحلیلگران، فضای انتخاباتی را به نفع دموکرات‌ها تغییر داده است. اما دلایل چنین مسئله ای چیست؟ مهم‌ترین عامل، پیامدهای اقتصادی مستقیم جنگ است. افزایش حدود ۱.۲ دلاری قیمت بنزین در هر گالن، فشار قابل‌توجهی بر خانوارهای طبقه متوسط و پایین وارد کرد و هزینه سوخت را تا ۳۰ تا ۵۰ درصد بالا برده. این وضعیت به سرعت به سایر کالاها سرایت کرده و تورم آینده را تشدید کرد؛ موضوعی که حزب جمهوری‌خواه را در تضاد با تصویر سنتی خود به‌عنوان مدیر کنترل تورم قرار داد. در سطح دیگر، اختلال در مسیرهای مرتبط با ایران و زنجیره تأمین کودهای شیمیایی باعث افزایش حدود ۲۲ درصدی قیمت کود در مارس ۲۰۲۶ شد که در ادامه، به رشد قیمت مواد غذایی نیز منجر خواهد شد و نارضایتی کشاورزان، به‌عنوان پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان، را افزایش داد. همزمان، بازارهای مالی نیز واکنش منفی نشان دادند؛ شاخص بورس آمریکا سقوط کرد و بازده اوراق خزانه ۱۰ ساله افزایش یافت که نتیجه آن افزایش هزینه وام‌ها و فشار بیشتر بر طبقه متوسط شهری و حومه‌نشین بوده که می‌تواند منجر به کاهش رشد اقتصادی شود. از طرف دیگر جنگ با ایران در تضاد مستقیم با گفتمان ماگا قرار گرفت که بر «پایان جنگ‌های بی‌پایان» و «اول آمریکا» تأکید دارد. بسیاری از رأی‌دهندگان این جریان، ورود به جنگ جدید را نقض وعده‌های اصلی تلقی کردند. تصاویر خسارات نظامی و افزایش هزینه‌های جنگ، این تصور را تقویت کرد که منابع مالی کشور به‌جای داخل، صرف یک درگیری خارجی شده است. این موضوع حتی در میان برخی چهره‌های رسانه‌ای و سیاسی نزدیک به جریان ترامپ نیز انتقاد ایجاد کرد و حزب را در موقعیت دفاعی قرار داد. انتقادات شدید افرادی مانند کنت، کلی و تاکر به مداخله اسراییل در سیاست امریکا در همین راستاست. به هر صورت، کاهش محبوبیت جمهوری‌خواهان نتیجه هم‌زمان چند عامل است: فشار اقتصادی مستقیم و روزمره، تعارض با هویت سیاسی ماگا، افزایش هزینه‌های انسانی جنگ و تشدید بی‌ثباتی ژئوپلیتیک. این عوامل در کنار هم باعث شده هم رأی‌دهندگان مستقل و هم بخشی از پایگاه سنتی حزب دچار تردید شوند و موقعیت انتخاباتی جمهوری‌خواهان تضعیف شود.