تنظیمات
اندازه فونت :
چاپ خبر
گروه : general133
حوزه : اخبار مهم, سیاست
شماره : 150877
تاریخ : 31 تیر, 1405 :: 12:42
داغ میناب تازه شد بقایای پیکر ۳۴ شهید دانش آموز در گلزار شهدای میناب آرام گرفت تا باری دیگر جنایت آمریکا را به همه یادآور شود.

هنوز هم اگر کسی از کنار مدرسه شجره طیبه عبور کند، شاید در نگاه اول چیزی جز یک ساختمان نبیند؛ اما برای مردم میناب، اینجا فقط یک مدرسه نیست. اینجا سرزمینی است که رؤیاهای کودکانش ناتمام ماند، جایی که صدای زنگ کلاس، جای خود را به سکوتی داد که ماه‌هاست بر دل یک شهر سنگینی می‌کند. صبح آن روز، دانش‌آموزان مانند همیشه با لباس‌های مرتب، کیف‌های مدرسه و هزاران آرزو وارد کلاس شدند. یکی قرار بود پزشک شود، دیگری معلم، یکی دیگر هنوز نمی‌دانست آینده‌اش را چگونه خواهد ساخت. هیچ‌کدام نمی‌دانستند آخرین صفحه دفتر مشقشان، نه با مداد، که با خون ورق خواهد خورد. آنچه این حادثه را تلخ‌تر کرد، تنها شهادت کودکان نبود؛ مظلومیت واقعی از همان لحظه‌ای آغاز شد که خانواده‌ها در جست‌وجوی فرزندانشان، میان دود، آوار و خاک سرگردان شدند. پدرانی که هر تکه لباس را با امید نگاه می‌کردند و مادرانی که چشم به راه معجزه بودند، بی‌آنکه بدانند گاهی تنها یادگاری که از فرزندشان باقی مانده، قطعه‌ای کوچک از پیکری است که باید با آزمایش‌های تخصصی شناسایی شود.ماه‌ها عملیات تفحص ادامه داشت. خاک مدرسه بارها زیر و رو شد؛ نه برای ساختن دوباره، بلکه برای بازگرداندن امانت‌هایی که هنوز در دل زمین جا مانده بودند. هر بار که گروه‌های تفحص قطعه‌ای از پیکر یک دانش‌آموز را پیدا می‌کردند، یک خانواده دوباره عزادار می‌شد و شهری بار دیگر لباس سیاه به تن می‌کرد. بقایای پیکرهایی که پس از ماه‌ها و با تلاش شبانه‌روزی گروه‌های تفحص و آزمایش‌های ژنتیکی شناسایی شدند، دوباره مردم را به خیابان‌ها کشاندند؛ گویی آن داغ، هر بار با یافتن هر قطعه از پیکر شهدا، از نو زنده می‌شد. شجره طیبه امروز، سندی است بر مظلومیت کودکانی که هیچ سهمی از جنگ و خشونت نداشتند. کودکانی که تنها جرمشان نشستن بر نیمکت درس، ورق زدن کتاب و رؤیاپردازی برای آینده بود. آنان نه سلاحی در دست داشتند و نه سنگری جز کلاس درس؛ اما همان کلاس، آخرین منزل دنیایی‌شان شد. زمان شاید از تقویم عبور کند، اما از حافظه مردم میناب عبور نخواهد کرد. هر قطعه پیکری که از دل خاک بازمی‌گردد، تنها یک شهید را به خانه نمی‌رساند؛ بلکه یادآور این حقیقت است که برخی زخم‌ها هرگز کهنه نمی‌شوند. مدرسه شجره طیبه، اگرچه روزی دوباره ساخته خواهد شد، اما جای خالی کودکانی که قرار بود آینده این سرزمین را بسازند، هیچ‌گاه پر نخواهد شد. شاید سال‌ها بعد، دانش‌آموزان دیگری بر همان نیمکت‌ها بنشینند، اما تاریخ همیشه خواهد نوشت که در این مدرسه، روزی کودکانی درس را نیمه‌تمام گذاشتند و معلم زندگی، آنان را مستقیم به کلاس جاودانگی برد. بقایای پیکرهای پاک شهیدان مدرسه شجره طیبه میناب میناب- بقایای تازه تفحص شده پیکر پاک شهدای مظلوم شجره‌طیبه میناب امروز تشییع و تدفین شدند.

© 2026 تمام حقوق این سایت برای خبرگزاری عصر قانون محفوظ می باشد.