به گزارش گروه بین‌الملل عصر قانون: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سال 2026 تنها میدان رقابت نامزدهای جمهوری‌خواه و دموکرات نیست؛ پشت‌صحنه این رقابت، شبکه‌ای از میلیاردرها، شرکت‌های فناوری، غول‌های کریپتو و گروه‌های سیاسی قرار دارند که ده‌ها و حتی صدها میلیون دلار برای اثرگذاری بر نتیجه انتخابات هزینه می‌کنند.

تازه‌ترین داده‌ها نشان می‌دهد 50 اهداکننده بزرگ انتخابات تاکنون بیش از 1.6 میلیارد دلار وارد چرخه سیاسی کرده‌اند؛ رقمی که وزن فزاینده ثروتمندان در تعیین مسیر سیاست آمریکا را نشان می‌دهد.

بر اساس بررسی واشنگتن‌پست، اهداکنندگان متمایل به جمهوری‌خواهان تاکنون حدود 1.05 میلیارد دلار هزینه کرده‌اند، در حالی که این رقم برای اهداکنندگان متمایل به دموکرات‌ها حدود 410 میلیون دلار بوده است. بخش دیگری از این منابع نیز از سوی گروه‌های دوحزبی و گروه‌های دارای منافع خاص تأمین شده است. بیشتر این پول‌ها از طریق «سوپرپک»ها منتقل می‌شود؛ گروه‌هایی که می‌توانند مبالغ نامحدودی دریافت و برای تبلیغات سیاسی هزینه کنند.

برتری مالی جمهوری‌خواهان در انتخابات

در صدر فهرست اهداکنندگان بزرگ، جورج سوروس با حدود 102 میلیون دلار قرار دارد، پس از او جف و جین یاس با 93.8 میلیون دلار، مارک اندریسن و بن هوروویتز با حدود 91.3 میلیون دلار و ایلان ماسک با حدود 90.6 میلیون دلار قرار گرفته‌اند. میان اهداکنندگان بزرگ جمهوری‌خواه همچنین نام خانواده اوهلین، میریام ادلسون و کن گریفین دیده می‌شود،

اما اهمیت این فهرست فقط به حجم پول محدود نمی‌شود، بخش قابل‌توجهی از منابع مالی جدید مستقیماً به حوزه‌هایی اختصاص یافته است که برای ثروتمندان و شرکت‌های فناوری اهمیت اقتصادی دارند. اندریسن و هوروویتز میلیون‌ها دلار به گروه‌هایی اختصاص داده‌اند که از مقررات سبک‌تر برای هوش مصنوعی و ارزهای دیجیتال حمایت می‌کنند، در همین حال، شرکت‌هایی مانند کوین‌بیس و ریپل نیز به‌ترتیب حدود 57.7 و 49.6 میلیون دلار در چرخه سیاسی هزینه کرده‌اند. برادران وینکلووس نیز بیش از 33 میلیون دلار در فهرست بزرگ‌ترین اهداکنندگان قرار دارند.

سیلیکون‌ولی به‌دنبال شکل‌دادن به قوانین آینده

هوش مصنوعی به یکی از تازه‌ترین میدان‌های نبرد سیاسی تبدیل شده است. گروه «Leading the Future» که از سوی چهره‌هایی از صنعت فناوری، از جمله مدیران OpenAI و اندریسن هوروویتز، حمایت می‌شود، برای شکست نامزدهایی که خواهان مقررات سخت‌گیرانه‌تر هوش مصنوعی هستند هزینه کرده است. در یکی از رقابت‌های انتخاباتی نیویورک، این گروه بیش از 8.1 میلیون دلار برای مقابله با یکی از نامزدها هزینه کرده بود؛ نمونه‌ای از اینکه چگونه بحث مقررات هوش مصنوعی مستقیماً وارد مبارزات انتخاباتی شده است.

گرگ بروکمن، رئیس و از بنیان‌گذاران OpenAI، و همسرش نیز میان اهداکنندگان بزرگ قرار دارند و حدود 50 میلیون دلار به فعالیت‌های سیاسی اختصاص داده‌اند. بخشی از این پول به سوپرپکی اختصاص یافته است که از سیاست‌های مطلوب صنعت هوش مصنوعی حمایت می‌کند. فوربس می‌گوید بروکمن و همسرش همچنین از حامیان بزرگ MAGA Inc، سوپرپک نزدیک به دونالد ترامپ، بوده‌اند.

کریپتو؛ سرمایه‌گذاری برای تغییر قوانین

در حوزه کریپتو نیز انگیزه تا حد زیادی روشن است: صنعت ارزهای دیجیتال تلاش می‌کند کنگره‌ای شکل بگیرد که در زمینه تنظیم این بازار رویکرد مساعدتری داشته باشد. حضور کوین‌بیس، ریپل و برادران وینکلووس میان بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان مالی انتخابات نشان می‌دهد شرکت‌های این صنعت دیگر صرفاً لابی‌گر نیستند و مستقیماً در شکل‌دهی به ترکیب سیاسی آینده کنگره سرمایه‌گذاری می‌کنند.

این سرمایه‌گذاری‌ها در شرایطی انجام می‌شود که قوانین مربوط به دارایی‌های دیجیتال، نظارت بر صرافی‌های رمزارزی و نحوه فعالیت شرکت‌های این حوزه همچنان از موضوعات مهم مورد بحث در واشنگتن است، بنابراین برای بسیاری از شرکت‌های کریپتو، هزینه کردن در انتخابات می‌تواند نوعی سرمایه‌گذاری سیاسی برای اثرگذاری بر مقررات آینده تلقی شود.

ماسک و ورود مستقیم غول‌های فناوری به سیاست

ایلان ماسک نیز یکی از مهم‌ترین نمونه‌های پیوند ثروت فناوری و قدرت سیاسی است. او تاکنون حدود 90.6 میلیون دلار در انتخابات میان‌دوره‌ای هزینه کرده است و بخش عمده این منابع از طریق «America PAC» به نامزدهای جمهوری‌خواه اختصاص یافته است. علاوه بر مبالغی که تاکنون هزینه شده است، گزارش‌ها حاکی از آن است که این سوپرپک قصد دارد در مجموع حدود 100 تا 120 میلیون دلار برای کمک به جمهوری‌خواهان در انتخابات نوامبر هزینه کند و تمرکز ویژه‌ای بر رقابت‌های سنا در چند ایالت داشته باشد.

ورود چنین سرمایه‌هایی به رقابت‌های انتخاباتی به این معناست که میلیاردرها دیگر صرفاً حامیان مالی نامزدها نیستند؛ آنها می‌توانند با ایجاد سوپرپک‌های اختصاصی، اولویت‌های سیاسی خود را به بخشی از مبارزات انتخاباتی تبدیل کنند، در نتیجه، موضوعاتی مانند هوش مصنوعی، ارزهای دیجیتال، انرژی و مقررات فناوری مستقیماً به رقابت برای کرسی‌های کنگره گره می‌خورند.

پول بزرگ در برابر برتری سیاسی دموکرات‌ها

این روند در حالی رخ می‌دهد که دموکرات‌ها در برخی نظرسنجی‌ها و ارزیابی‌های سیاسی نشانه‌هایی از شانس بهتر برای بازپس‌گیری بخشی از کرسی‌های کنگره نشان داده‌اند، اما برتری مالی جمهوری‌خواهان می‌تواند رقابت را به‌نفع آنها تغییر دهد؛ زیرا پول بیشتر به‌معنای امکان خرید تبلیغات بیشتر، هدف قراردادن رأی‌دهندگان، حمایت از نامزدهای کم‌نام‌ونشان و حمله تبلیغاتی گسترده‌تر به رقیبان است.

در انتخابات میان‌دوره‌ای که بسیاری از رقابت‌ها با اختلاف‌های بسیار اندک تعیین می‌شوند، تزریق میلیون‌ها دلار به یک حوزه انتخاباتی می‌تواند تفاوت قابل‌توجهی ایجاد کند، این مسئله به‌ویژه در رقابت‌های سنا اهمیت دارد؛ جایی که تغییر تنها چند کرسی می‌تواند توازن قدرت در واشنگتن را تغییر دهد.

تغییر قواعد بازی به‌سود ثروتمندان

از سوی دیگر، مسئله فقط انتخابات نوامبر نیست، پولی که امروز وارد رقابت‌های انتخاباتی می‌شود، در نهایت می‌تواند بر سیاست‌گذاری فردای واشنگتن اثر بگذارد؛ از نحوه تنظیم هوش مصنوعی و ارزهای دیجیتال گرفته تا سیاست انرژی، آموزش، شرط‌بندی ورزشی و حتی سیاست خارجی، به همین دلیل، منتقدان نگرانند که نفوذ سیاسی ثروتمندان از سطح حمایت از نامزدها فراتر رود و به ابزاری برای شکل‌دادن به قوانین و مقرراتی تبدیل شود که مستقیماً بر منافع اقتصادی خود آنان اثر می‌گذارد،

این نگرانی با تغییرات حقوقی نیز جدی‌تر شده است، دیوان‌عالی آمریکا در ژوئن 2026 محدودیت‌های قبلی درباره هماهنگی مستقیم احزاب با نامزدها را لغو کرد؛ تصمیمی که به‌گفته تحلیلگران می‌تواند به احزاب اجازه دهد منابع مالی بزرگ را با آزادی بیشتری برای حمایت مستقیم از نامزدهای موردنظر خود به‌کار گیرند و در نتیجه قدرت اهداکنندگان ثروتمند را بیشتر کند.

انتخابات آمریکا؛ رقابت رأی‌دهندگان یا ثروتمندان؟

در چنین شرایطی، انتخابات میان‌دوره‌ای 2026 به آزمایشی مهم برای میزان نفوذ پول بزرگ در سیاست آمریکا تبدیل شده است، در یک سو رأی‌دهندگان قرار دارند و در سوی دیگر شبکه‌ای از میلیاردرها و شرکت‌هایی که توانایی هزینه کردن ده‌ها میلیون دلار برای تغییر یک رقابت انتخاباتی را دارند.

نتیجه انتخابات نوامبر نه‌تنها مشخص خواهد کرد کدام حزب کنترل کنگره را در اختیار می‌گیرد، بلکه می‌تواند نشان دهد در سیاست آمریکا، قدرت رأی‌دهندگان همچنان دست‌بالا را دارد یا قدرت ثروتمندانی که توانایی تأمین بزرگ‌ترین بلندگوهای سیاسی را دارند.