چاپ صفحه

گروه بین الملل عصرقانون: محمدعلی حسن نیا استقلال «انصارالله» مسئله‌ای ثانویه در محور مقاومت نیست. کمک ایرانی به حزب‌الله بسیار بیشتر از کمک به «انصارالله» است. شهید سید حسن نصرالله پایگاهی ثابت ساخت که الگویی قابل تعمیم شد. شهید هيثم الطبطبایی (ابو علی) سال‌ها مدیریت رابطه با «انصارالله» را بر عهده داشت، بارها به یمن سفر کرد و نیازهای واقعی این نیرو را می‌شناخت. پس از تهاجم به استان‌های جنوب در مارس ۲۰۱۵ و رویارویی با گروه‌های جنوبی با حمایت عربستان و امارات، رهبری «انصارالله» ارزیابی کیفی دائمی را آغاز کرد، از جمله پس از نبرد مأرب. عنصر اصلی، شورای قبیله‌ای بود که ده‌ها هزار رزمنده از آن بیرون می‌آید. ۲۲ سال حکومت سوسیالیستی در جنوب، تغییرات بزرگی را تحمیل کرد که به شمال نرسید. کمونیست‌ها در جنوب علیه قبیله‌گرایی جنگیدند، زمین‌ها را ملی کردند، آموزش اجباری را تحمیل کردند و به زنان نقش اضافی دادند. مشکل شمال متفاوت بود. آغاز گروه انصارالله با شهید حسین الحوثی با neglect عظیم دولت مرکزی در توسعه، آموزش و رفاه مواجه بود، علاوه بر کمپین عربستان برای انتشار مذهب وهابی. «انصارالله» با نیروهایی مواجه شد که از نظر دینی به مذهب زیدی تعلق داشتند (مانند علی عبدالله صالح و آل الاحمر). همپوشانی فقهی زیدی‌ها با شافعی‌ها و درهم‌تنیدگی روابط قبیله‌ای، «انصارالله» را قادر ساخت در این بلوک گسترش یابد و پایگاه مردمی خود را تقویت کند، به‌ویژه در موضع ضد سلطه عربستان و استعمار آمریکا. انصارالله به مرجعیت اول اتحاد قبیله‌ای–سیاسی تبدیل شد که پشت نیروی اداره‌کننده شمال یمن ایستاده است. «انصارالله» شبانه‌روز روی پروژه نظامی–امنیتی کار می‌کرد، کادرهای تحصیل‌کرده جذب کرد و برنامه قاچاق سلاح از ایران یا بازارها داشت. همزمان صنایع محلی را تقویت کرد، زیرا از نظام صالح تجهیزات و لجستیک به ارث برده بود. خطوط تولید موشک، پهپاد و قطعات دریایی را به‌روزرسانی و گسترش داد. صنعا همکاری با تهران را پنهان نمی‌کند. تولید محلی شامل موشک، پهپاد هوایی و دریایی، و تجهیزات اطلاعاتی، ارتباطات و شناسایی است. آمریکا چین را متهم می‌کند که فناوری استفاده دوگانه به «انصارالله» می‌دهد. گزارش Anthropic از سلول توسعه سلاح در شمال یمن خبر داد که از Claude Code در سه برنامه استفاده کرد: موشک بالستیک چندمرحله‌ای با برد بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر؛ موشک‌های R2000 از جمله نسخه گلایدر فراصوت؛ و موشک هدایت‌شده‌ای که در یمن آزمایش شد و شکست خورد. در زمان صالح، روابط صنعا و آمریکا رشد کرد. پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، آمریکا سالانه حدود نیم میلیارد دلار برای آموزش نیروهای امنیتی یمن هزینه کرد. پس از سقوط صالح، «انصارالله» دستگاه‌های پیشرفته شنود و ردیابی طیف الکترونیکی و آرشیو اطلاعاتی را در دست گرفت. از طرفی دیگر نیروهای «انصارالله» واحدهای امنیتی و اطلاعاتی چندسطحی ساختند تا سرزمین یمن، از جمله مناطق تحت کنترل متحدان عربستان و امارات، را پوشش دهند. تیم‌های اطلاعاتی گزارش‌های دوره‌ای و فوری به رهبری سیاسی و نظامی می‌دادند. در نبرد دریایی با آمریکا، چالش یمنی نیروی دریایی سنتی نبود، بلکه منظومه اطلاعاتی و عملیاتی برای شناخت حریف، پنهان کردن توانایی‌ها و حفظ غافلگیری بود. افسران آمریکایی گفتند شبانه‌روز کار می‌کردند زیرا «انصارالله» عملیات ضد را متوقف نمی‌کرد. اطلاعات به سرعت به تصمیم تبدیل می‌شد. استتار آمریکایی‌ها را ناتوان کرد و برتری فناورانه کاهش یافت. طرح یمنی برتری دریایی آمریکا را ناکام گذاشت. آمریکایی‌ها تکرار کردند «انصارالله» ناو هواپیمابر را وادار به مانور کرد و الگوی سنتی عملیاتش را مختل کرد. از سوی دیگر آمریکا چین را متهم کرد شرکت ماهواره‌ای «چانگ گوانگ» تصاویری داده که هدف قرار دادن قطعات جنگی آمریکایی و رصد کشتی‌های بین‌المللی در دریای سرخ را ممکن کرده است. جنبه عقیدتی «انصارالله» بر تهاجم به‌عنوان وسیله اصلی دفاع تمرکز دارد. تبادل تجربیات با محور مقاومت واژه «دفاع منفی» را وارد قاموس نظامی کرد؛ عنصری برای پایداری در برابر برتری شناسایی و حملات هوایی دشمن. «انصارالله» از زیرساخت‌های صالح بهره برد که به پنهان کردن، استتار و توزیع توانایی‌ها در بیش از یک منطقه کمک کرد. نظامیان آمریکایی به توانایی «انصارالله» در استتار، فریب و تحکیم اعتراف کردند، از جمله کاهش «ردپای فنی». رهبری «انصارالله» از شبکه تونل‌های صالح نزدیک صنعا بهره برد؛ تونل‌هایی که علی سالم البی

ض آن‌ها را «شهرهای زیرزمینی» خواند. آمریکا و اسرائیل از شبکه تونلی تازه در شمال و نزدیک مرز عربستان خبر دادند. خبرگزاری‌های خارجی ورودی تونل‌ها را قلعه‌هایی شکست‌ناپذیر خواندند، هرچند برخی ده‌ها حمله آمریکایی با بمب‌های لرزه‌ای را تحمل کردند.