این سناریوها بر پایه توانایی احزاب برای کسب ۶۱ کرسی در کنست و توانایی آنها در انعقاد توافقات بین‌حزبی تنظیم شده است. سناریوهای احتمالی تشکیل کابینه: ۱. کابینه تحت ریاست «گادی آیزنکوت»: این سناریو در صورتی محقق می‌شود که اردوگاه تغییر موفق شود ۶۱ کرسی را در کنست به دست آورد و اکثریت لازم را تضمین کند. ۲. بازگشت «بنیامین نتانیاهو» به نخست وزیری: این سناریو نیز مشروط به موفقیت اردوگاه نتانیاهو در کسب همان تعداد ۶۱ کرسی است. ۳. کابینه اقلیت با ریاست «آیزنکوت»: در این حالت، دولت ممکن است با امتناع احزاب عربی از رای دادن علیه آن، رای اعتماد دریافت کند؛ اما تداوم حضور این کابینه در قدرت مستلزم حمایت نیروهایی خارج از ائتلاف خواهد بود، هرچند «آویگدور لیبرمان» رهبر حزب «اسرائیل خانه ما» با این گزینه مخالف است. ۴. کابینه وحدت داخلی با ریاست چرخشی: سناریویی که در آن نتانیاهو و آیزنکوت به صورت متناوب ریاست دولت را بر عهده بگیرند، هرچند هر این دو سرکرده صهیونیست پیش از این مخالفت خود را با این طرح اعلام کرده‌اند. ۵. برگزاری انتخابات جدید: در صورتی که هیچ‌یک از طرفین نتوانند به توافق برای تشکیل کابینه دست یابند، انتخابات جدید برگزار خواهد شد و نتانیاهو تا زمان تشکیل این کابینه، بر رأس یک کابینه موقت باقی خواهد ماند. فرآیند تشکیل کابینه و رقابت‌های انتخاباتی فرآیند تشکیل کابینه در رژیم صهیونیستی ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها به طول انجامد. طبق قوانین این رژیم، نخست وزیر پس از دریافت نتایج رسمی، باید با احزاب مشورت کرده و ظرف ۲۸ روز (با امکان تمدید ۱۴ روزه) نامزد تشکیل کابینه را معرفی کند. در صورت شکست نامزد نخست، مراحل قانونی برای معرفی نامزد دوم و تلاش برای کسب حمایت ۶۱ نماینده طی یک بازه زمانی مشخص ادامه می‌یابد. انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی با مشارکت ۳۶ فهرست حزبی برای کسب ۱۲۰ کرسی کنست برگزار می‌شود. در این رژیم، سیستم انتخاباتی بر پایه «نسبی بودن» و «لیست‌های بسته» است و رأی‌دهندگان به جای انتخاب شخص، به فهرست‌های حزبی رای می‌دهند. آستانه ورود به پارلمان نیز ۳.۲۵ درصد از کل آرای صحیح اعلام شده است. کارشناسان معتقدند عواملی نظیر تنش‌های منطقه‌ای و تداوم درگیری‌ها نیز می‌تواند محاسبات احزاب را تغییر داده و در تحقق این سناریوها تأثیرگذار باشد.