چاپ صفحه

گروه بین الملل عصرقانون:

در حالی که ترامپ و نتانیاهو با زبان تهدید از «تغییر معادلات» حرف می‌زنند، اما نگاهی به نقشه زیرساخت‌های رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که این رژیم، تمام بقای خود را روی چند نقطه حساس بنا کرده است. نقاطی که اگر هدف قرار گیرند، پیشرفته‌ترین ارتش منطقه را در عرض چند ساعت به «عصر حجر» می‌فرستند. ۱. انرژی و گاز؛ سقوط پادشاهی گازی

اسرائیل تمام امیدش را به میدان گاز در مدیترانه بسته است. هدف قرار دادن پلتفرم‌های گازی «لِویاتان» (Leviathan) و «تَماریت» (Tamar)، یعنی قطع مستقیم انرژی میلیون‌ها اسرائیلی و توقف کامل صنایع. همچنین پالایشگاه نفت حیفه (Haifa Oil Refinery)، قلب تپنده سوخت این رژیم است که تخریب آن به معنای فلج شدن تمام ماشین‌های جنگی و لجستیکی تل‌آویو خواهد بود. ۲. آب شیرین‌کن‌ها؛ عطش در سرزمین وعده داده شده!

اسرائیل بدون آب دریا، هیچ استراتژی بقایی ندارد. مراکز آب‌شیرکن (Desalination Plants) در امتداد سواحل، تنها دلیل زنده ماندن این رژیم است. مراکز حیاتی مانند آب‌شیرکن «سُورِک» (Sorek) — که یکی از بزرگ‌ترین‌ها در جهان است — و مرکز «اشدود» (Ashkelon) و «حیفه»، نقاطی هستند که اگر از کار بیفتند، در کمتر از ۴۸ ساعت، میلیون‌ها اسرائیلی با بحران شدید عطش روبرو می‌شوند. در واقع، تخریب «سورِک»، یعنی پایان دادن به رویای بقای صهیونیست‌ها در این اقلیم خشک. ۳. برق؛ تاریکی مطلق در قلب صهیونیسم*

برای خاموش کردن اسرائیل، نیاز به تخریب تمام شهرها نیست؛ فقط کافی است چند نقطه کلیدی هدف قرار گیرند. *نیروگاه‌های برق «روتن» (Ruten) و مراکز توزیع برق فشار قوی در نزدیکی تل‌آویو و حیفه، شاهرگ‌های حیاتی هستند. یک حمله هماهنگ به این مراکز، نه تنها شهرها را در تاریکی مطلق فرو می‌برد، بلکه تمام سیستم‌های دفاعی (مانند گنبد آهنین) که به برق وابسته هستند را با اختلال شدید مواجه می‌کند. بازگشت به عصر حجر!

ترامپ شاید فکر کند با تهدید می‌تواند ایران را به عقب براند، اما حقیقت این است که اگر اراده‌ای برای پاسخ سخت وجود داشته باشد، این رژیم صهیونیستی است که با عصر دیجیتال خداحافظی می‌کند. وقتی «لویاتان» خاموش شود، «سورِک» از کار بیفتد و «پالایشگاه حیفه» به آتش کشیده شود، دیگر فرقی نمی‌کند چند ناو آمریکایی در منطقه باشند؛ چون در آن لحظه، اسرائیل به معنای واقعی کلمه به «عصر حجر» باز می‌گردد؛ جایی که نه برقی هست، نه آبی و نه راه فراری!