تعلل آبفای آذربایجان شرقی در نهضت ملی مسکن؛ مردم جورکش کمکاری مدیران
شواهد نشان میدهد آبفای آذربایجان شرقی در انجام وظایف خود در پروژههای نهضت ملی مسکن کوتاهی میکند.
از تبریز، مشکل تعدادی از واحدهای نهضت ملی مسکن در شهر جدید سهند، همچنان نبود زیرساختهای آب و فاضلاب است؛ مسئلهای که در کنار سایر موانع پیشروی این طرح، روند بهرهبرداری از واحدهای مسکونی را با چالش مواجه کرده و هزینههای مضاعفی را به متقاضیان تحمیل میکند. در شرایطی که متقاضیان نهضت ملی مسکن، بخش قابل توجهی از سرمایه و پسانداز سالهای زندگی خود را برای خانهدار شدن هزینه کردهاند، انتظار میرود دستگاههای خدماترسان نیز متناسب با پیشرفت پروژهها، برای تأمین زیرساختهای ضروری پای کار باشند، نه اینکه با تأخیر در انجام وظایف خود، بار مشکلات را بر دوش مردم بگذارند. شرکتهای خدماترسان، بهویژه شرکت آب و فاضلاب، نمیتوانند مسئولیت خود را صرفاً به اجرای عملیات در چارچوب اعتبارات و برنامههای اداری محدود کنند؛ چراکه تأمین آب شرب و شبکه فاضلاب، از الزامات اولیه سکونت در هر مجموعه مسکونی است و بدون آن، تحویل واحدهای ساختمانی عملاً نمیتواند پاسخگوی نیاز مردم باشد. آنچه در این میان اهمیت دارد، ضرورت هماهنگی و اقدام بهموقع دستگاههای متولی برای تکمیل زیرساختهاست. نمیتوان از مردم انتظار داشت در موعد مقرر آوردههای مالی خود را تأمین کنند و با افزایش مداوم هزینههای ساخت کنار بیایند، اما دستگاههای مسئول در انجام تعهدات زیرساختی با تأخیر مواجه شوند و موجب بدقولی سایر متولیان امر و امانتداران مردم در نهضت ملی مسکن شوند. واقعیت این است که هر روز تأخیر در تکمیل زیرساختهای پروژههای مسکن، میتواند به افزایش هزینههای شهروندان، طولانیتر شدن فرایند تحویل و کاهش قدرت مالی خانوارهایی منجر شود که عمدتاً از اقشار کمدرآمد جامعه هستند. این افراد با هزاران امید و تحمل دشواریهای اقتصادی، سرمایهای را فراهم کردهاند تا شاید از فشار سنگین اجارهنشینی رهایی یابند؛ سرمایهای که در گرداب تورم و افزایش هزینهها، هر روز ارزش کمتری پیدا میکند. از سوی دیگر، انتقادها نسبت به عملکرد مدیریتی آبفای آذربایجان شرقی و نحوه پیشبرد برخی پروژهها، موضوعی نیست که بتوان بهسادگی از کنار آن گذشت. تداوم چنین انتقادهایی ضرورت شفافسازی درباره عملکرد این مجموعه، میزان پیشرفت طرحهای متعهدشده و دلایل تأخیر در اجرای پروژههای زیرساختی را دوچندان میکند. پرسش جدی اینجاست که چرا در پروژهای با اهمیت اجتماعی نهضت ملی مسکن، تأمین انشعابات و زیرساختهای حیاتی باید به یکی از موانع بهرهبرداری تبدیل شود؟ چه نهادی مسئول پیگیری تعهدات آبفا در پروژههای نهضت ملی مسکن است و چه زمانی قرار است مشکل آب و فاضلاب واحدهای باقیمانده برطرف شود؟ مدیریت دستگاههای خدماترسان باید بیش از هر چیز خود را در برابر منافع عمومی و حقوق شهروندان پاسخگو بداند. نمیتوان با وعده و برنامههای کاغذی، مشکلات مردم را به آینده موکول کرد و در مقابل افزایش هزینههایی که نتیجه تأخیرهای اجرایی است، مسئولیتی نپذیرفت. اکنون انتظار میرود مدیرعامل و مسئولان شرکت آب و فاضلاب آذربایجان شرقی بهجای سکوت در برابر این مطالبه، درباره آخرین وضعیت انشعاب و زیرساختهای آب و فاضلاب نهضت ملی مسکن توضیح دهند و زمانبندی مشخصی برای رفع مشکلات اعلام کنند. خانهدار شدن نباید به رؤیایی فرسایشی برای جوانان و خانوادههای کمدرآمد تبدیل شود. مردم سهم خود را با پرداخت آوردههای سنگین و تحمل فشارهای اقتصادی ادا کردهاند؛ حالا نوبت دستگاههای مسئول است که به تعهدات خود عمل کنند. سرمایه و امید مردم نباید قربانی تأخیرهای اداری و ضعف مدیریت میان دستگاههای خدماترسان شود.