چاپ صفحه

گروه بین الملل عصرقانون:

توییتی از «ج. دی. ونس»، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، فضای سیاسی واشنگتن و تهران را تکان داد. کسی که تا دیروز در سایه ترامپ بود، حالا با لحنی صریح می‌گوید: «ما شکست خوردیم چون جنگیدیم!» این اعتراف که جنگ با ایران اشتباه بوده و رابطه با اسرائیل باید بازنگری شود، چیزی فراتر از یک تحلیل ساده است؛ این یک «بمب سیاسی» است که در قلب حزب جمهوری‌خواه کاشته شده است. بند اول: تضاد یا استراتژی؟ (ونس در مقابل ترامپ)

اولین سوالی که پیش می‌آید این است: آیا ونس واقعاً با ترامپ اختلاف نظر دارد؟ ترامپ همیشه سعی می‌کند تصویر یک «برنده» را از خود ارائه دهد و به‌ندرت اعتراف می‌کند که تصمیمی اشتباه بوده است. اما ونس می‌گوید «جنگ اشتباه بود».

این تضاد می‌تواند دو معنا داشته باشد:

۱. یک بازی تاکتیکی (Good Cop, Bad Cop):* ترامپ نقش «سخت‌گیر» را بازی می‌کند تا قدرت را به رخ بکشد و ونس نقش «منطقی» را می‌گیرد تا رای‌های دموکرات‌ها و معترضین را جذب کند. یعنی ترامپ چراغ سبز داده تا ونس حرف‌هایی بزند که ترامپ خودش نمی‌تواند بزند.

۲. *شکاف واقعی: ونس متوجه شده که مردم آمریکا دیگر تحمل هزینه‌های جنگ و تورم را ندارند و می‌خواهد خودش را به عنوان کسی معرفی کند که «واقع‌بین» است، نه کسی که فقط دنبال نمایش قدرت است. بند دوم: بازی با کارت اسرائیل و نتانیاهو

نکته جنجالی‌تر، بحث بازنگری در رابطه با اسرائیل است. در حالی که ترامپ رابطه‌ای بسیار نزدیک با نتانیاهو دارد، ونس از «بازنگری» حرف می‌زند. باید به یاد داشت که ونس قبلاً هم از دولت نتانیاهو انتقاد کرده بود و معتقد بود اسرائیل نباید بیش از حد بر آمریکا تکیه کند بدون اینکه به منافع آمریکا توجه کند.

این یعنی ونس در حال انتقال سیاست آمریکا از «حمایت احساسی و کورکورانه» به «حمایت شرطی و منفعت‌محور» است. او می‌خواهد به رای‌دهندگان بگوید: «ما اسرائیل را دوست داریم، اما نه به قیمتی که آمریکا را به ورشکستگی یا جنگ‌های بی‌پایان بکشاند.» بند سوم: چشم‌انداز ۲۰۲۸ و جاه‌طلبی‌های ونس

باید واقع‌بین بود؛ در سیاست آمریکا هیچ حرفی «اتفاقی» نیست. ونس می‌داند که نفر دوم است. او احتمالاً می‌داند که جایگاهش برای سال‌های آینده تثبیت شده، اما نگاهش به سال ۲۰۲۸ است.

او با این توییت در حال ساختن یک «برند شخصی» است. او می‌خواهد به عنوان کسی شناخته شود که توانست اشتباهات گذشته را تشخیص دهد و راه نجات را پیدا کند. او با فاصله گرفتن هوشمندانه از برخی تصمیمات ترامپ، خودش را به عنوان کاندیدای آینده و جایگزین احتمالی ترامپ در حزب جمهوری‌خواه معرفی می‌کند؛ کسی که هم رنگ و بوی جمهوری‌خواه دارد و هم عقلانیت دموکرات‌ها را در مدیریت جنگ به کار می‌برد. بازیگر یا قربانی؟

آیا ونس در حال اجرای نقشه‌ای است که ترامپ برایش نوشته؟ یا در حال اجرای نقشه‌ای است که برای خودش کشیده؟

اگر این حرف‌ها هماهنگ شده باشد، یعنی آمریکا در حال تغییر استراتژی در برابر ایران و اسرائیل است تا از فشار داخلی رها شود. اما اگر این یک حرکت تک‌نفره باشد، ما شاهد یک «جنگ سرد داخلی» در دولت ترامپ هستیم. در هر دو صورت، اعتراف به «اشتباه بودن جنگ با ایران»، یک پیروزی سیاسی برای محور مقاومت و یک شکست دردناک برای سیاست‌های تهاجمی واشنگتن است.