تنظیمات
اندازه فونت :
چاپ خبر
گروه : general133
حوزه : اخبار مهم, سیاست
شماره : 161634
تاریخ : 28 آبان, 1405 :: 22:20
محاصره در آستانه شکستن؛ ایران نفتکش‌ها را به آب می‌اندازد! یک نفتکش، احتمالاً از طریق انتقال کشتی‌به‌کشی در خلیج فارس، در حال بارگیری نفت خام ایران است؛ شناوری که مشمول تحریم‌های خزانه‌داری آمریکا نیست. اگر این کشتی بتواند از کمربند محاصره بیرون برود، نخستین صادرات دریایی موفق نفت ایران از اواسط ژوئیه تاکنون رقم خواهد خورد و یکی از طولانی‌ترین محاصره‌های دریایی سال‌های اخیر را می‌شکند.

گروه سیاسی عصرقانون:
سرویس رصد نفتکش‌ها (تانکرترکرز) روز پنجشنبه اعلام کرد یک شناور در آب‌های خلیج فارس مشغول بارگیری نفت خام ایران است. انتخاب یک نفتکش تحریم‌نشده، به گفته کارشناسان، نشانه‌ای از یک محاسبه دقیق است: کمترین سطح تحریک، بیشترین اثر نمادین. این اقدام در شرایطی انجام می‌شود که صادرات نفت ایران از حدود دو میلیون بشکه در روز به حدود ۲۴۰ هزار بشکه سقوط کرده و محاصره دریایی از ۱۴ ژوئیه، پس از شکست آتش‌بس، برقرار شده است. بر اساس داده‌های کشتیرانی، حدود ۸۰ میلیون بشکه نفت ایران به صورت شناور روی دریا و عمدتاً نزدیک مالزی انبار شده و واردات نفت چین از ایران از حدود ۸۲۳ هزار بشکه به حدود ۵۳۴ هزار بشکه در روز کاهش یافته است. بهای نفت برنت نیز همچنان بالای ۹۵ دلار معامله می‌شود. در همین حال، منابع غیررسمی در فضای رسانه‌ای از پیام تهران به کشورهای منطقه خبر می‌دهند: ایران آماده بارگیری و ارسال نفتکش‌ها به سمت چین و دیگر مقاصد است و در صورت حمله آمریکا به این شناورها، بخش عمده‌ای از ذخایر نفتی کشورهایی چون امارات، کویت، قطر و عربستان را هدف قرار خواهد داد. این ادعاها تا این لحظه تأیید رسمی نشده و باید با احتیاط منتشر شود. چرا تهران صبر نمی‌کند؟
تحلیلگران می‌گویند «صبر کردن» دیگر یک گزینه نیست. با صادرات ۲۴۰ هزار بشکه‌ای و درآمد ارزی نزدیک به صفر، محاصره در عمل به کشتن آرام اقتصاد ایران تبدیل شده است. مؤسسه FGE پیش‌تر تخمین زده بود ایران با ظرفیت ذخیره‌سازی زمینی موجود، حداکثر ۱۶ روز تا دو ماه می‌تواند سطح تولید را حفظ کند؛ یعنی پنجره زمان در حال بسته شدن است.
فرستادن یک شناور تحریم‌نشده، از منظر تاکتیکی، یک آزمون است نه یک نبرد: اگر آمریکا آن را متوقف کند، تهران بهانه بین‌المللی‌سازی بحران را به دست می‌آورد و اگر عبور کند، محاصره به طور نمادین شکسته شده است. مقام‌های ایرانی پیش‌تر نیز از هدف قرار دادن نفتکش‌های مرتبط با آمریکا خبر داده و هشدار داده بودند در صورت ادامه مداخله، پاسخ شدیدتری خواهند داد.
برگ برنده دیگر تهران، معادله «خلیج فارس در برابر خلیج فارس» است؛ کشوری که با تهدید تأسیسات نفتی همسایگان، ریسک را از «فشار بر ایران» به «ریسک برای کل اقتصاد جهان» منتقل می‌کند. با این حال، همین تهدید بزرگ‌ترین ریسک ایران هم هست: تبدیل کشورهای همسایه از تماشاگر به طرف جنگ، و آسیب دیدن چین و هند که بزرگ‌ترین خریداران نفت منطقه‌اند. *سناریوهای پیش رو در سناریوی نخست، که به گفته تحلیلگران محتمل‌ترین است، ایران یک یا دو شناور را با پروتکل دقیق عبور می‌دهد و واشینگتن برای پرهیز از درگیری مستقیم مانع نمی‌شود؛ نتیجه، پیروزی تبلیغاتی برای تهران بدون جنگ است. در سناریوی دوم، آمریکا کشتی را متوقف و بازمی‌گرداند — اقدامی که سنتکام پیش‌تر درباره ۹ کشتی انجام داده بود — و پرونده به میز مذاکره بازمی‌گردد. سناریوی سوم، زدن شناور و پاسخ متقابل ایران به یک نفتکش مرتبط با آمریکا یا متحدانش است؛ نبردی محدود که نفت را به بالای ۱۱۰ تا ۱۲۰ دلار می‌رساند. سناریوی چهارم اما سیاه‌ترین حالت است: حمله به تأسیسات نفتی امارات، عربستان یا کویت، خروج نفت خلیج فارس از بازار و جهش قیمت به بالای ۱۵۰ دلار. آنچه در روزهای آینده رقم می‌خورد، نه بر سر یک نفتکش، بلکه بر سر اعتبار محاصره است. منطق بازی می‌گوید حرکت باید انجام شود، اما شرط موفقیت آن پله‌پله بودن است؛ اگر تهران یک‌باره با تهدید همه‌جانبه جلو برود، احتمال فعال شدن سناریوی جنگ منطقه‌ای از ۱۰ درصد به بالای ۴۰ درصد می‌رسد. بازار نفت این روزها بیش از هر چیز روی خبر قیمت می‌گیرد، نه روی نفت.

© 2026 تمام حقوق این سایت برای خبرگزاری عصر قانون محفوظ می باشد.