درصد تخمینی: ۶۰ تا ۷۰ درصد
دلایل این درصد بالا (تحلیل دادهها):
– تنشهای ساختاری: دادههای مربوط به افزایش فعالیتهای نظامی در شرق مدیترانه و نزدیکی خلیج فارس نشان میدهد که هر دو طرف (ایران و بلوک آمریکا-اسرائیل) در وضعیت «آمادهباش دفاعی-تهاجمی» هستند.
– فشار سیاسی در آمریکا: با توجه به تقویم سیاسی ایالات متحده، همیشه زمانی که فشار داخلی یا انتخاباتی بالا میگیرد، تمایل به انجام عملیاتهای «قاطع» برای نمایش قدرت بیشتر میشود.
– استراتژی اسرائیل:* دادههای مربوط به بودجه نظامی و تجهیزات جدید اسرائیل نشان میدهد که آنها در حال آمادهسازی برای سناریوهایی هستند که فراتر از ضربات محدود است.
—
### ۲. احتمال دستیابی به صلح پایدار میان ایران و آمریکا:*درصد تخمینی: ۱۵ تا ۲۵ درصد
دلایل این درصد پایین (تحلیل دادهها):
– فقدان اعتماد (Trust Deficit): دادههای تاریخی مربوط به توافقهای گذشته (مانند برجام) نشان میدهد که سطح اعتماد بین طرفین به شدت پایین است. در علم بازیها (Game Theory)، وقتی اعتماد صفر باشد، احتمال همکاری (Cooperation) به شدت کاهش مییابد.
– تضاد منافع بنیادین: اهداف استراتژیک هر دو طرف در حال حاضر در نقطه مقابل هم قرار دارند (ایران بر حفظ حاکمیت و نفوذ منطقهای تاکید دارد و آمریکا بر تغییر معادلات و کاهش نفوذ ایران).
—### خلاصه تحلیل مدل:
اگر بخواهیم این دو عدد را در کنار هم قرار دهیم، مدل نشاندهنده یک
«وضعیت بحرانی و ناپایدار»* است. یعنی احتمال اینکه طرفین به جای جنگ، به سمت «صلح» حرکت کنند، بسیار کمتر از این است که به سمت «تقابل» حرکت کنند.
در واقع، در حال حاضر وزنِ *«سناریوی تقابل» بر «سناریوی همکاری» بسیار سنگینتر است.
هشدار مدل:* با وجود این درصدها، همیشه یک «عامل سیاه» (Black Swan) وجود دارد؛ یعنی اتفاقی که هیچکس انتظارش را ندارد (مثل یک حادثه بزرگ در دریا یا یک حمله ناگهانی) که میتواند تمام این درصدها را در یک لحظه به ۱۰۰ درصد یا صفر تغییر دهد.
در واقع، در حال حاضر وزنِ *«سناریوی تقابل» بر «سناریوی همکاری» بسیار سنگینتر است.




نظرات