گروه بین الملل عصرقانون:
در حالی که منطقه ماهها در یک آرامش شکننده و محاسبات مینیمال فرو رفته بود، ایران با یک عملیات پیشدستانه و جسورانه، معادله را در خلیج فارس به هم زد. نیروهای مسلح ایران، شامگاه امشب، پایگاههای نظامی ایالات متحده در بحرین را هدف قرار دادند؛ عملیاتی که در دو مرحله انجام شد و طی آن نخست بمباران هوایی و سپس شلیک چندین موشک و پهپاد، زیرساختهای نظامی آمریکا را در این منطقه در هم کوبید.
در حالی که منطقه ماهها در یک آرامش شکننده و محاسبات مینیمال فرو رفته بود، ایران با یک عملیات پیشدستانه و جسورانه، معادله را در خلیج فارس به هم زد. نیروهای مسلح ایران، شامگاه امشب، پایگاههای نظامی ایالات متحده در بحرین را هدف قرار دادند؛ عملیاتی که در دو مرحله انجام شد و طی آن نخست بمباران هوایی و سپس شلیک چندین موشک و پهپاد، زیرساختهای نظامی آمریکا را در این منطقه در هم کوبید.
واقعیت میدان و ابعاد آن، فراتر از یک پاسخ محدود و تاکتیکی است. این عملیات یک اقدام حسابشده و در راستای شکستن محاصره هوایی و دریایی ایران طراحی شده و پیامی روشن دارد: تهران حاضر است حتی به قیمت گسترش جنگ، اجازه ندهد حصار دریایی و هوایی بر او تحمیل شود.
با این ضربه، ایران از موضع تدافعی خارج شد و ابتکار عمل را در دست گرفت. اکنون توپ کاملاً در زمین واشینگتن و دونالد ترامپ است و آمریکا در برابر یکی از سختترین تصمیمهای سالهای اخیر خود قرار دارد.
گزینه اول: گسترش تنش و ورود به یک جنگ فراگیر. آمریکا میتواند با تشدید تنش و پاسخ سنگین، جنگ را به ابعادی بسیار بزرگتر بکشاند؛ مسیری که هزینههای نظامی، اقتصادی و سیاسی آن برای کاخ سفید و متحدانش بهسادگی قابل پیشبینی نیست و میتواند منطقه را به آتش بکشد. گزینه دوم: عقبنشینی مصلحتی و بازگشت به بازی دیپلماسی.* واشینگتن میتواند با یک عقبنشینی حسابشده، همان بازی موش و گربهی دیپلماتیک را ادامه دهد؛ این بار با میانجیگری کشورهایی مثل پاکستان و قطر، تا از دل مذاکرات، راهکاری برای خروج از این تله و بنبست پیدا کند. این مسیر، کمهزینهترین راه برای حفظ آبرو و مدیریت بحران است.
در کنار این دو، یک حالت سوم هم وجود دارد؛ اینکه آمریکا سعی کند همین روند فعلی را ادامه دهد و با تنشِ کنترلشده، وقت بخرد. اما واقعیت این است که این مسیر دیگر پایدار نیست؛ چرا که ادامه وضع موجود، به دلیل آسیبهای فزایندهی نظامی و اعتباری، در میانمدت برای واشینگتن قابل تحمل نخواهد بود و دیر یا زود آمریکا را به یکی از همان دو گزینه اول بازمیگرداند.
آنچه مسلم است، این است که پس از شب بحرین، معادله قدرت در خلیج فارس تغییر کرده و مدیریت تنش دیگر تنها در دست واشینگتن نیست.
واقعیت میدان و ابعاد آن، فراتر از یک پاسخ محدود و تاکتیکی است. این عملیات یک اقدام حسابشده و در راستای شکستن محاصره هوایی و دریایی ایران طراحی شده و پیامی روشن دارد: تهران حاضر است حتی به قیمت گسترش جنگ، اجازه ندهد حصار دریایی و هوایی بر او تحمیل شود.




نظرات