۱۰۰ روز نخست دولت نتانیاهو یک شکست بود

در این گزارش با اشاره به وخامت اوضاع امنیتی در سرزمین‌های اشغالی، نویسنده آن را فرصت بزرگی قلمداد کرده است که به واسطه آن فقط ۱۰۰ روز پس از تشکیل دولت جدید رژیم صهیونیستی، می‌توان شکست‌های دولت را فهرست کرد.

به گفته نویسنده اعضای ائتلاف فعلی رژیم صهیونیست اذعان دارند که هنوز بسیاری از برنامه‌ها و وعده‌های انتخاباتی نتانیاهو محقق نشده است و مشخص نیست که آیا او می‌تواند در شرایط موجود کشور را اداره کند یا نه.

نویسنده در رابطه با شرایط فعلی و قبل از انتخابات رژیم صهیونیستی می‌گوید که بنیامین نتانیاهو قبل از انتخابش وعده‌هایی داد در مورد اقتصاد، هزینه زندگی، مسکن و همچنین امنیت جامعه که همگی در حال حاضر تحت تأثیر کودتای قضائی او قرار دارند و فشار اصلی بر مردم وارد می‌آید. از طرفی در زمینه مقابله با مقاومت فلسطین، دولت بارها مورد انتقاد شدید وزرای برجسته قرار گرفته است و برای حمله نظامی به کرانه باختری آماده به نظر نمی‌رسد. از همه این‌ها مهم‌تر اسرائیل در برابر حملات فلسطینی‌ها توان مقابله ندارد و نیروی پلیس نیز به اندازه کافی وجود ندارد که بتواند امنیت شهروندان اسرائیلی را تأمین کند.

نویسنده چنین ادامه می‌دهد که در رابطه با توافقات عادی‌سازی، نتانیاهو در جریان انتخابات به تقویت روابط با سایر کشورهای منطقه به عنوان بخشی از «توافق ابراهیم» اشاره کرد. اما به نظر می‌رسد از زمان شروع کودتای قضائی و افزایش تنش‌های امنیتی، این وعده‌ها فراموش شده است. از همه مهم‌تر نیز عربستان سعودی روابط خود را با ایران تجدید کرده است که این موضوع آسیب استراتژیک جدی بر اسرائیل وارد می‌آورد.

این یادداشت با توصیف وضعیت اسفبار رژیم صهیونیستی این طور ادامه می‌دهد که ۱۰۰ روز پس از به روی کار آمدن دولت ائتلافی، کاملاً آشکار است که این دولت نتوانسته آنچه را که در جریان انتخابات وعده داده بود، عملی کند. اعتراضات گسترده در سراسر کشور به مسدود شدن جاده‌ها و خیابان‌ها و درگیری با پلیس انجامیده است. با این شرایط بدیهی است که اسرائیل اکنون در وضعیت بسیار بدتری نسبت به قبل از تشکیل ائتلاف قرار دارد.

نویسنده اذعان می‌کند که دولت اسرائیل از نظر امنیتی در مواجهه با مقاومت شکست خورده است و این چنین اضافه می‌کند که «دولت جدید شکست‌های امنیتی آشکاری داشت. چه در رابطه با مسجد الاقصی، چه در تشدید تنش‌ها با نوار محاصره شده غزه و چه در افزایش عملیات مقاومتی در کرانه باختری و یا جبهه لبنان.» اما مشکل وقتی بدتر می‌شود که «نتانیاهو و وزرای او مسئولیت وخامت اوضاع امنیتی را بر عهده نمی‌گیرند و دولت قبلی را مقصر می‌دانند. دولت نتانیاهو اصرار دارد که با این موضوع بدون استراتژی روشن و تصمیمات متناقض برخورد خواهد کرد.»

نویسنده همچنین دومین شکست امنیتی نتانیاهو در ۱۰۰ روز نخست دولتش او را شلیک ده‌ها موشک از سمت حماس از نوار غزه عنوان می‌کند و چنین می‌نویسد که «دولت اسرائیل به بسیاری از آن‌ها پاسخی نداد. در همین حال، عملیات مسلحانه در کرانه باختری تشدید شد که شاهد کشته شدن بسیاری از اسرائیلی‌ها بودیم. از مارس ۲۰۲۲، عملیات مقاومت در بئرشبا، حضره، بنی براک، تل آویو و الاد تشدید شده است و دولت قادر به توقف آن‌ها نیست. در شمال هم که اسرائیل با موشک‌های حماس از لبنان گلوله باران شد، چیزی که بسیاری می‌گویند تنها با تأیید حزب الله عملی و ممکن بوده است. اگرچه تل آویو به حملات موشکی لبنان با بمباران جنوب این کشور پاسخ داد، اما پاسخ دولت ضعیف و ناکارآمد بود.»

در ادامه نویسنده می‌گوید: «ناکارآمدی دولت را می‌توان در واکنش اسرائیل به ایران از زمان روی کار آمدن ائتلاف جدید نیز مشاهده کرد. توافق بین عربستان سعودی و ایران به رهبری چین نمونه بارز این ناکارآمدی است که تهران را از ابهام نسبت به توانایی‌های منطقه‌ای خود خارج کرده است.»