تحلیل‌گران معتقدند که در این بازه زمانی، خطر اصلی این است که نتانیاهو از «جنگ» به عنوان ابزاری برای «تغییر روایت» استفاده کند. اگر او احساس کند که آیزنکوت در حال نزدیک شدن به یک ائتلاف قدرتمند است، ممکن است با ایجاد یک تنش نظامی یا شروع عملیات‌های بزرگ، سعی کند تمرکز سیاسی را از «تغییر دولت» به سمت «بحران امنیتی» منحرف کند.
گروه بین الملل عصرقانون:
در یکی از حساس‌ترین لحظات تاریخ سیاسی رژیم صهیونیستی، با اعلام رسمی ماموریت «بنی گمینت آیزنکوت» توسط ریاست‌جمهوری برای تشکیل دولت جدید، ساختار قدرت در اسرائیل با یک گره مرگبار مواجه شده است. این گزارش به بررسی شکاف میان «ماموریت تشکیل دولت» و «ماندگاری قدرت نخست‌وزیر فعلی» و پیامدهای امنیتی و جنگی آن می‌پردازد.
### ۱. واقعیتِ سیاسی: مأموریت آیزنکوت و بازه زمانی گذار
پس از اعلام رسمی ماموریت آیزنکوت، اکنون یک ماراتن سیاسی با بازه زمانی مشخص (حدود ۳۰ تا ۴۵ روز) آغاز شده است. اما نکته‌ای که رسانه‌ها باید بر آن تمرکز کنند، این است که آیزنکوت با تشکیل دولت، بلافاصله به جایگاه نخست‌وزیری نمی‌رسد. حتی در صورت موفقیت او در ائتلاف‌سازی، یک «دوره گذار» (Transition Period) وجود دارد که می‌تواند چندین ماه به طول انجامد. در این بازه، بنیامین نتانیاهو همچنان از نظر قانونی نخست‌وزیر و فرمانده عالی نیروهای مسلح باقی می‌ماند.
### ۲. چالش حقوقی و اختیارات: آیا نتانیاهو می‌تواند «جنگ فردا» را آغاز کند؟
سوال اصلی که اکنون در میان تحلیل‌گران امنیتی و حقوقی در اسرائیل مطرح است، این است: آیا نتانیاهو در این بازه زمانی «گذار»، از اختیارات خود برای تغییر معادلات منطقه‌ای، به‌ویژه آغاز یک تنش یا جنگ جدید علیه ایران، استفاده خواهد کرد؟
در پاسخ به این پرسش، باید به دو سطح از قوانین و واقعیت‌ها توجه کرد:
الف) از نظر قوانین داخلی (ریاست‌جمهوری و پارلمان):طبق قوانین داخلی رژیم صهیونیستی، تا زمانی که نخست‌وزیر رسماً توسط پارلمان (کنست) برکنار یا توسط رئیس‌جمهور جایگزین نشود، او تمامی اختیارات اجرایی و نظامی را در اختیار دارد. از نظر «حقوقی»، هیچ مانعی برای تصمیم‌گیری‌های نظامی در این بازه زمانی وجود ندارد. نتانیاهو می‌تواند با استفاده از «وضعیت اضطراری» (Emergency Status)، تصمیمات بزرگ نظامی را اتخاذ کند. ب) از نظر محدودیت‌های سیاسی و استراتژیک:*
با وجود داشتن اختیار قانونی، نتانیاهو با یک *«محدودیت بی‌نام اما واقعی» روبرو است. او در حال حاضر یک «نخست‌وزیر در انتظار خروج» است. شروع یک جنگ جدید یا حمله به ایران در این بازه زمانی، می‌تواند دو پیامد داشته باشد:
۱. تضعیف جایگاه آیزنکوت: اگر نتانیاهو جنگ را شروع کند، ممکن است تلاش‌های آیزنکوت برای تشکیل دولت صلح‌آمیز یا متفاوت را با چالش مواجه کند.
۲. فشار افکار عمومی و ارتش: در این دوران، ارتش و نهادهای امنیتی تحت فشار شدیدی هستند که هرگونه تصمیم نظامی بزرگ، باید با توجه به آینده سیاسی کشور انجام شود.
### ۳. تحلیل نهایی: «جنگ به عنوان ابزار بقای سیاسی»
تحلیل‌گران معتقدند که در این بازه زمانی، خطر اصلی این است که نتانیاهو از «جنگ» به عنوان ابزاری برای «تغییر روایت» استفاده کند. اگر او احساس کند که آیزنکوت در حال نزدیک شدن به یک ائتلاف قدرتمند است، ممکن است با ایجاد یک تنش نظامی یا شروع عملیات‌های بزرگ، سعی کند تمرکز سیاسی را از «تغییر دولت» به سمت «بحران امنیتی» منحرف کند.
اگرچه از نظر قانونی محدودیتی برای نتانیاهو در آغاز عملیات‌های نظامی وجود ندارد، اما او در یک لبه تیز قرار دارد؛ او باید میان «استفاده از قدرت برای بقای سیاسی» و «اجبار به تسلیم در برابر روند تغییر قدرت» تعادل برقرار کند. جهان اکنون با چشمانی باز، منتظر است تا ببیند آیا این ماهِ انتظار، به آرامش منتهی می‌شود یا به جرقه یک جنگ بزرگتر در منطقه.
نظرات