گروه سیاسی عصرقانون:
حادثه تلخ تصادف اتوبوس کارمندان شرکت آپادانا در آبادان، که منجر به جان باختن ۱۱ تن از عزیزان شد، حادثهای است که در نگاه نخست، یک فاجعه رانندگی و ناشی از خستگی و خوابآلودگی راننده به نظر میرسد. اما در فضای ملتهب کنونی ایران، هیچ حادثهای در خلاء رخ نمیدهد. حضور صدها نفر در مراسم عزاداری و بهراه افتادن شعارهای «ساختارشکن»، سناریویی را بازخوانی میکند که نشاندهنده یک تغییر ماهیت خطرناک است.
ما اکنون در مرحلهای از تاریخ هستیم که تنها ۹ ماه از آغاز تهاجمهای گسترده رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران گذشته است. در این دورانِ «جنگ موجودیتی»، مرز میان یک «اعتراض برای حقوق اجتماعی» و یک «توطئه علیه هستیِ ملی» به شدت کمرنگ و در عین حال بسیار حساس شده است. آنچه در مراسمهای مذهبی و عزاداری شاهد شعارهای ساختارشکن هستیم، دیگر صرفاً مطالبهگری اقتصادی نیست؛ این شعارها، زبانِ مستقیمِ پیادهنظامِ دشمن است.
تاریخ درسهای تلخی به ما داده است. تجربهی اعتراضات سالهای گذشته نشان داد که «مدارا با شعارهای ساختارشکن» و تلاش برای حفظ آرامش با نادیده گرفتن ماهیتِ علیه موجودیت کشور، میتواند به فجایع بزرگ منجر شود. همانگونه که در روزهای دی ماه سال گذشته شاهد بودیم، نفوذ از لایهی اعتراضات، به سرعت به سمت فروپاشی امنیتی حرکت کرد. امروز، کسانی که در قالب تجمعات مذهبی و سوگوار، شعارهای ضد استقرار و ضد موجودیت ایران را سر میدهند، در حقیقت همان مهرههای نفوذی هستند که از سمت رژیم اشغالگر و قدرتهای جهانی هدایت میشوند.
در شرایطی که ایران در خط مقدم مقابله با تهاجم خارجی قرار دارد، برخورد با این گروهها نباید با «مدارا» یا «توصیه به صبوری» همراه باشد. هرگونه معافیت از برخورد امنیتی و انتظامی با کسانی که در پوشش تجمعات مذهبی، به دنبال ایجاد شکاف در ساختار ملی هستند، راه را برای سناریوهای مشابه گذشته باز میکند.
باید شفاف و بدون تعارف گفت: کسی که در زمان جنگ موجودیتی، در دلِ مراسم مذهبی، علیه موجودیت ایران شعار میدهد، دیگر یک «معترض» نیست؛ او یک «عنصر دشمن» است که باید با او برخورد قاطع و بدون مدارا صورت گیرد. سیستمهای امنیتی و انتظامی باید بدانند که در این مرحله از جنگ، «مدارا کردن» به معنای «ضعف استراتژیک» است و ضعف در این مرحله، به معنای تسلیم شدن در برابر دشمن است.
کسی که در زمان جنگ موجودیتی، در دلِ مراسم مذهبی، علیه موجودیت ایران شعار میدهد، دیگر یک «معترض» نیست؛ او یک «عنصر دشمن» است که باید با او برخورد قاطع و بدون مدارا صورت گیرد. سیستمهای امنیتی و انتظامی باید بدانند که در این مرحله از جنگ، «مدارا کردن» به معنای «ضعف استراتژیک» است و ضعف در این مرحله، به معنای تسلیم شدن در برابر دشمن است.




نظرات