افت ۳۳ درصدی آبدهی رودخانه‌های مازندران؛ زنگ خطر کم‌آبی جدی‌تر شد

از ساری، آبدهی رودخانه‌های شاخص مازندران در سال آبی گذشته با کاهش قابل توجه همراه شد و مجموع آورد ۷ رودخانه مهم استان به ۲ میلیارد و ۲۳ میلیون مترمکعب رسید؛ رقمی که نسبت به سال آبی ماقبل ۱۲ درصد و در مقایسه با میانگین دوره درازمدت ۳۳ درصد کاهش نشان می‌دهد.

حیدر داودیان، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای مازندران، با اشاره به وضعیت آبدهی رودخانه‌های شاخص استان اظهار داشت: رودخانه‌های چشمه‌کیله، چالوس، هراز، بابلرود، تلار، تجن و نکارود از ابتدای مهرماه ۱۴۰۴ تا پایان سال آبی گذشته در مجموع ۲ میلیارد و ۲۳ میلیون مترمکعب آبدهی داشتند.

به گفته وی، این میزان در سال آبی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ حدود ۲ میلیارد و ۴۴۶ میلیون مترمکعب ثبت شده بود که نشان‌دهنده کاهش ۱۲ درصدی آبدهی رودخانه‌های شاخص مازندران در مقایسه با سال آبی ماقبل است؛ همچنین مجموع آبدهی این رودخانه‌ها نسبت به آمار دوره درازمدت ۳۳ درصد کاهش یافته است.

داودیان با بیان اینکه در ۱۲ ماه گذشته آبدهی هر هفت رودخانه شاخص مازندران نسبت به دوره درازمدت کاهش داشته است، افزود: در مقایسه با سال آبی ماقبل نیز تنها رودخانه چشمه‌کیله افزایش آبدهی داشته که این افزایش حدود یک درصد بوده است.

هراز پرآب‌ترین رودخانه مازندران؛ اما با افت ۴۴ درصدی

مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای مازندران بیشترین میزان آبدهی در میان رودخانه‌های شاخص استان طی ۱۲ ماه اخیر را مربوط به رودخانه هراز اعلام کرد و گفت: هراز در این مدت ۴۷۳.۸ میلیون مترمکعب آبدهی داشته است.

این میزان آبدهی اگرچه هراز را در جایگاه نخست رودخانه‌های شاخص استان قرار می‌دهد، اما نسبت به سال آبی ماقبل ۱۱ درصد و در مقایسه با میانگین دوره درازمدت ۴۴ درصد کاهش داشته است.

پس از هراز، رودخانه چشمه‌کیله با ثبت ۳۷۰.۶ میلیون مترمکعب آبدهی در جایگاه دوم قرار گرفته است. آبدهی این رودخانه نسبت به سال آبی ماقبل حدود یک درصد افزایش داشته، اما در مقایسه با دوره درازمدت ۱۵ درصد کاهش نشان می‌دهد.

کاهش آبدهی بابلرود و تجن

داودیان با اشاره به وضعیت بابلرود گفت: حجم آبدهی این رودخانه در ۱۲ ماه اخیر ۲۸۵.۹ میلیون مترمکعب بوده که ۱۹ درصد کمتر از آمار دوره درازمدت است.

وی درباره رودخانه تجن نیز اظهار داشت: این رودخانه در سال آبی گذشته حدود ۳۳۶ میلیون مترمکعب آورد آب داشته که نسبت به سال آبی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ حدود ۲۱ درصد و در مقایسه با دوره درازمدت ۲۵ درصد کاهش یافته است.

به گفته مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای مازندران، در میزان آورد آب رودخانه‌های تجن و بابلرود، رهاسازی آب از سدهای آیت‌الله صالحی مازندرانی و شهید رجایی نیز نقش مهمی دارد و بخشی از آبدهی ثبت‌شده این رودخانه‌ها تحت تأثیر رهاسازی از مخازن سدهاست.

نکارود رکورددار افت آبدهی در مازندران

داودیان بیشترین کاهش آبدهی نسبت به دوره درازمدت را مربوط به رودخانه نکارود عنوان کرد و گفت: این رودخانه در سال آبی گذشته ۷۹ میلیون مترمکعب آبدهی داشته است.

حجم آبدهی نکارود نسبت به سال آبی ماقبل ۲ درصد کاهش یافته، اما در مقایسه با میانگین دوره درازمدت با افت ۴۸ درصدی مواجه بوده است؛ رقمی که بیشترین میزان کاهش در میان رودخانه‌های شاخص مازندران محسوب می‌شود.

افت ۳۹ درصدی آبدهی رودخانه چالوس

رودخانه تلار نیز در سال آبی گذشته ۲۲۹.۳ میلیون مترمکعب آبدهی داشته که این میزان ۳۶ درصد کمتر از میانگین دوره درازمدت است.

همچنین آبدهی رودخانه چالوس در ۱۲ ماه اخیر ۲۴۸.۵ میلیون مترمکعب ثبت شده که در مقایسه با آمارهای بلندمدت ۳۹ درصد کاهش را نشان می‌دهد.

مجموع این آمارها نشان می‌دهد که کاهش آبدهی تنها به یک رودخانه محدود نبوده و هر هفت رودخانه شاخص مازندران در مقایسه با میانگین دوره درازمدت با کاهش آبدهی مواجه شده‌اند؛ موضوعی که تداوم آن می‌تواند بر وضعیت منابع آب سطحی استان و مدیریت مصارف مختلف اثرگذار باشد.