گروه بین الملل عصرقانون:
9 اسفند سال گذشته، زمانی که صدای بمبها و غرش جنگندگهای آمریکایی و صهیونیستی فضای آسمان ایران را شکافت، جهان با اصطلاحی به نام «عملیات خشم حماسی» آشنا شد. دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت آمریکا، در نطقی که بوی تکبر میداد، با اطمینانی تمام اعلام کرد که این کارزار تنها چند هفته به طول خواهد انجامید و جمهوری اسلامی تا سه، چهار یا نهایتاً پنج روز دیگر، به طور کامل فرو خواهد پاشید.آن روزها، فضای رسانهای، بهویژه در شبکههایی چون «ایران اینترنشنال»، به جای تحلیل نظامی، به «شرطبندی روی زمان سقوط» تبدیل شده بود. در استودیوهای خارج از کشور، ساعتهای شمارش معکوس نصب شد؛ تحلیل师انی که ادعا میکردند از داخل ایران پیامهای تسلیم فرماندهان نظامی را دریافت کردهاند، با شور و شوق از جشنهای پیروزی در چهارشنبهسوری و عید نوروز ۱۴۰۵ میگفتند. رویای آنها ساده بود: بازگشت رضا پهلوی در حالی که خاکسترِ آنچه «رژیم» مینامیدند، زیر پایش بود.
نه ماه بعد؛ تقویمها ورق خوردند، اما حکومت نه!
امروز، نُه ماه از آن آغازِ پر سر و صدای تجاوز گذشته است. از اسفند، خرداد، تیر، مرداد و اکنون تا آستانهی زمستانی جدید، نه ماه است که ترامپ و نتانیاهو در تلهی توهمات خود گرفتار شدهاند. آن وعدههای «سقوط در چند روز» و «سرنگونی در چند هفته»، اکنون به تمسخری تبدیل شده که در سالنهای کنگره و خیابانهای تلآویو طنینانداز است.واقعیت این است که نه رضا پهلوی بازگشت و نه جمهوری اسلامی لرزید. ایران، با تمام زخمهای ناشی از این تجاوز و با وجود شهادت رهبر عالیقدر و فرماندهان ارشد نظامی، نه تنها سرنگون نشد، بلکه طبق مکانیسمهای قانونی و نظاممند خود، جایگزینهایش را معرفی کرد و مسیر را با صلابت بیشتری ادامه داد.
سقوط معکوس: وقتی شکارچی، شکار شد*
در حالی که ترامپ سعی میکند با توجیهات واهی بگوید «کشتن چند مقام ارشد» را به معنای رژیمچنج بداند، واقعیت سیاسی چیز دیگری میگوید. امروز، این ترامپ است که در آمریکا با شکستهای مفتعذرانه و فشار شدید جمهوریخواهان و کنگره روبروست؛ جنگی که قرار بود او را به عنوان «فاتح» نشان دهد، او را به «شکستخوردهای» تبدیل کرد که حالا در مصاحبههایش میگوید: «اگر دوره ریاستجمهوری من تمام شود و حکومت ایران همچنان بر جای باشد، این شکست مطلق من است.»
در جبهه دیگر، بنیامین نتانیاهو که با تکبر تمام وارد این بازی شده بود، اکنون در وضعیت «گدایی سیاسی» است. نخستوزیری که میخواست با این جنگ، جایگاه خود را تثبیت کند، حالا برای حفظ صندلیاش در برابر رقبای داخلیاش التماس میکند تا شاید با تشکیل یک «دولت ملی»، از نابودی سیاسی نجات یابد.
در جبهه دیگر، بنیامین نتانیاهو که با تکبر تمام وارد این بازی شده بود، اکنون در وضعیت «گدایی سیاسی» است. نخستوزیری که میخواست با این جنگ، جایگاه خود را تثبیت کند، حالا برای حفظ صندلیاش در برابر رقبای داخلیاش التماس میکند تا شاید با تشکیل یک «دولت ملی»، از نابودی سیاسی نجات یابد.
*جنگ رسانهای؛ از کودتای دی ماه تا توهمات اسفند
نگاهی به این روند نشان میدهد که «خشم حماسی» در ابتدا یک «جنگ روانی و رسانهای» بود. همان الگویی که در اتفاقات دی ماه ۴۰۴ به کار گرفتند تا با القای حس شکست، جوانان ایرانی را به خیابان بکشانند و کودتایی نافرجام رقم بزنند. آنها فکر کردند با تکرار همین فرمول رسانهای و شرطبندی روی زمان سقوط، میتوانند اراده یک ملت و یک نظام را بشکنند؛ اما فراموش کردند که میان «گزارشهای تخیلی اینترنشنال» و «واقعیت میدان نبرد»، فرسنگها فاصله است.بازدارندگی؛ زبانی که ترامپ میفهمد
بسیاری میپرسند چرا آمریکا با وجود توان نظامی برای تخریب زیرساختها، ضربه نهایی را نزد؟ پاسخ در مهربانی ترامپ یا دلسوزی نتانیاهو نیست. پاسخ در یک کلمه است: «بازدارندگی».ایران ثابت کرد که منطق «چشم در برابر چشم» تنها زبانی است که در واشنگتن و تلآویو پذیرفته میشود. بازدارندگی ایران به این معنا بود که هر ضربهای به زیرساختهای ایران، با پاسخی متناسب و ویرانگر در منطقه و در قلب منافع آنها پاسخ داده شود. ترامپ و متحدانش فهمیدند که اگر بخواهند ایران را به «عصر حجر» برگردانند، خودشان باید آماده باشند که کل منطقه را به آتش بکشند و هزینهای بپردازند که توان پرداخت آن را ندارند.
9 ماه پیش، بسیاری از مردم در ترس و اضطراب بودند و میپرسیدند «آیا کار ایران تمام است؟». امروز پاسخ این سوال در پایداری جمهوری اسلامی و استقامت مردم نهفته است. ایران پابرجاست، قویتر از پیش و با این درس بزرگ که: «هرگاه بازدارندگی باشد، توهماتِ رژیمچنج به کابوسِ شکست برای متجاوزان تبدیل میشود.»
9 ماه پیش، بسیاری از مردم در ترس و اضطراب بودند و میپرسیدند «آیا کار ایران تمام است؟». امروز پاسخ این سوال در پایداری جمهوری اسلامی و استقامت مردم نهفته است. ایران پابرجاست، قویتر از پیش و با این درس بزرگ که: «هرگاه بازدارندگی باشد، توهماتِ رژیمچنج به کابوسِ شکست برای متجاوزان تبدیل میشود.»




نظرات